Brak komunikacji - pierwsza przyczyna konfliktów
List do Najwyższej Władzy Sądowniczej Pani Małgorzata Manowska
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego
Od roku 1998 przekazałem do kolejnych I Prezesów Sądu Najwyższego liczne zapytania, prośby, uwagi. Streszczenie mogło by być następujące:
Sąd podejmuje różne czynności procesowe, np. zapoznaje się z treścią pozwu, wzywa do uzupełniania braków, przyjmuje odpowiedź na pozew, gromadzi akta sprawy nawet w gigantycznych ilościach tomów, odbiera zeznania stron, świadków, biegłych, ekspertów i w końcu udaje się na naradę. To wszystko powinno zakończyć się jakimś ustaleniem (utrwalonym) z którego dało by się wyczytać:
- rozpoznane przez sąd przyczyny zdarzenia, konfliktu, krzywdy,
- w ochronie którego podmiotu sąd występuje,
- wartości chronione przez sąd,
- cel sądu (spodziewany, pożyteczny rezultat).
Takie ustalenie istoty sprawy oczywiście istnieje w sędziowskiej świadomości. Problem w tym, że nie jest ujawnione przed etapem decydowania a może nawet świadomie zatajone. Jeżeli sąd nie dokonuje takiego ustalenia przed decydowaniem, to dorabianie istoty sprawy (na etapie uzasadniania) do sprawy już rozstrzygniętej było by absurdem prawnym a jest to praktyka powszechnie stosowana. Ważny temat Pierwsi Prezesi SN kwitują krótko - Sąd Najwyższy nie udziela porad prawnych.
Prośbą z dnia 18 marca 2022 r. zwróciłem się o udzielenie odpowiedzi na pytanie:
"Czy zarządzone wyrokiem sposoby bez przypisania celu podlegają egzekucji."
Także tu jest odpowiedź w stylu Sąd Najwyższy nie udziela porad prawnych.
Zapytam publicznie. Czy Pani Profesor jako Szef Władzy Sądowniczej (sektora władzy sądowniczej) zna odpowiedź na to pytanie?
Marek Mruczkowski

Temat strony: Jawność intencji w konfliktach

Poszukiwana jest odpowiedź na pytanie:

Czy zarządzone wyrokiem sposoby bez przypisania celu podlegają egzekucji?


Pytanie skierowane do:

Andrzej Duda, Prezydent RP

Elżbieta Witek, Marszałek Sejmu

prof. Małgorzata Manowska, Pierwszy Prezes SN, Szef Władzy Sądowniczej.

Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie

prof. Zbigniew Ćwiąkalski

prof. Ewa Łętowska

prof. Małgorzata Gersdorf

Dramatyczny brak odpowiedzi na pytanie

Zasada jawności intencji w postępowaniu sądowym

Ministerstwo Sprawiedliwości informuje o niedopuszczalności wszczęcia postępowania, jeśli inicjator nie dopełnia obowiązku ujawnienia informacji pozwalających na rozpoznanie intencji:

Podmiot chroniony, wartość chroniona, cel i sposób ochrony.

Zasadę prezentują sędziowie: SSR Piotr Pełczyński, autor pisma i SSO Jan Bołonkowski, przełożony akceptujący.

Tak sędziowie definiują fundamentalne pojęcie prawne "istota sprawy".

Jeśli obowiązek jawności intencji dotyczy Inicjatora postępowania, to tym bardziej Zarządzającego.

Uprawnione będzie więc oczekiwanie na ujawnienie intencji przez Zarządzającego (sentencja) przed wymuszaniem ich realizacji (wyrok).

Jawność intencji w sprawowaniu władzy sądowniczej jest okazaniem elementarnego szacunku dla godności człowieka. Orzeczenie ogłoszone w zatajonych intencjach może służyć realizacji dowolnych celów, co czyni postępowanie sądowe bezsensownym i niebezpiecznym.

Wymuszanie realizacji intencji zatajonych to już działanie poza granicami władzy sądowniczej.

Koncepcja internetowego sądu pokoju prezentowana w menu zbudowana jest na powyższej zasadzie jawności intencji.

Porozumienie w konfliktach

Warunki:

Jawność intencji

Wzajemna zgoda na negocjowanie porozumienia

Powstrzymanie się od stosowania władzy jako argumentu


Intencje

Podmiot chroniony

Wartości chronione

Cel (pożyteczny rezultat)

Sposób


Przyczyny konfliktu
Kontrola rezultatów zamierzonych jako cel
Bardzo poważne problemy sądu

1. Brak definicji fundamentalnego pojęcia prawnego "istota sprawy".

2. Możliwość inicjowania postępowania sądowego w ukrytych celach.

3. Pogarda dla porozumienia jako naturalnej metody rozwiązywania konfliktów, z preferencją dla wymuszania zachowania wyrokami.

4. Mikser pojęć - wyrok, rozstrzygnięcie, orzeczenie, sentencja.

5. Ogłoszenie wyroku jako ostateczny celu sądu, a cel zespołu?

6. Brak przypisania celu do sposobów (do wyroku) sprawia, że na podstawie prawomocności wyroku mogą być realizowane dowolne cele silniejszego.

7. Wymuszanie realizacji intencji kompletnie zatajonych, także metodą egzekucji komorniczej.

8. Potrzask - równanie celów ze sposobami (sentencji z wyrokiem).

9. Powszechny wstręt sędziów do ujawniania celu władzy (zarządzania zespołem).

10. Zupełny brak kontroli rezultatu (rozpraw kontrolnych z urzędu).

11. Brak Szefa Władzy Sądowniczej, albo brak odwagi w przyznaniu się do pełnienia takiej funkcji (I Prezes Sądu Najwyższego).

12. Brak katalogu zasad etyki procesowej.

13. Brak czytelnych zasad kasaty władzy sprawowanej w zatajonych intencjach.

Jak woda ma trzy stany skupienia, tak i sędziowska niezawisłość trzy znaczenia.

Statyczne - zasada, uprawnienie, wyjaśnienie co pod tym hasłem należy rozumieć, np. orzekanie zgodnie z ustawami i własnym sumieniem, itd.

Czynnościowe - działanie w granicach takiej zasady, wszelkie czynności przypisane do funkcji sędziego, zarządzanie w sprawie, orzekanie, uzasadnianie, formułowanie wyroków.

Atrybutowe - cechy działania deklarowanego jako niezawisłe i tu niezawisłość sędziowska może być prawdziwa, fałszywa, pożyteczna, szkodliwa.


Wykształciło się założenie, że niezawisłość sędziowska jest zawsze dobra, potrzebna i święta a to jest wyjątkowo niebezpieczne założenie.

Cechy niezawisłości ściśle wiążą się z intencjami. Jakie intencje taka niezawisłość. Może być fałszywa kiedy pod pozorem przestrzegania prawa sędzia wystąpi w ochronie przestępstwa, będzie świadomie wyrządzał krzywdę, blokował komunikację, czerpał korzyści materialne z ochrony oszustwa, rozbije rodzinę dla zaspokojenia swej żądzy agresji. Odróżnienie niezawisłości prawdziwej od fałszywej jest trudne, tak jak rozpoznanie rzeczywistych intencji. W uczciwym sprawowaniu władzy sądowniczej konieczne są te cztery kwarki intencji - podmiot chroniony, wartości chronione, cel, sposób. Jasno, szczerze, jednoznacznie ujawnione. To nie wystarczy. Konieczne są powszechnie obowiązujące jednolite kryteria oceny pożyteczności działania deklarowanego jako "niezawisłe" i zasady kasaty władzy sprawowanej niezgodnie z takimi zasadami.

Cel

Zamierzony pożyteczny rezultat. Powinien być określony jasno, jednym zdaniem, jednoznacznie, ze względu na bogactwo cech celów:


1. Jawny z wymuszeniem realizacji / bez wymuszenia.

2. Ujawniony szczerze, nieszczerze (fałszywy).

3. Zatajony z wymuszeniem zachowania określonymi sposobami (przemoc, oszustwo, terror).

4. Wskazuje wymierną pożyteczność rezultatu.

5. Nie wskazuje rezultatu (zmienić, wzmocnić, poprawić).

6. Słuszny, zgodny z powszechnie obowiązującymi zasadami norm, sensu, rozsądku, sprawiedliwości.

7. Formułowany niezgodnie z takimi zasadami.

8. Sprzeczny z sumieniem wykonawców.

9. Pożyteczny dla jednej osoby, szkodliwy dla innych osób.

10. Powszechnie szkodliwy, także dla określającego cele.

11. Obowiązujący trwale, dożywotnio, bez terminu ważności.

12. Realizowany w określonym przedziale czasu.

13. Strategiczny, wskazuje ogólny kierunek działania, doktrynę, ideę.

14. Taktyczny, z koordynacją uczestników określonymi sposobami, zadaniami.

15. Operacyjny, dotyczy wykonania określonej czynności.

16. Cele i sposoby zgodne / sprzeczne.

17. Zarządzone sposoby wskazują na cele inne niż określone.

Proponowane definicje sądu pokoju

1. Próba porozumienia w zakresie przyczyn konfliktu, podmiotu chronionego, wartości chronionych, celu i sposobu realizacji celu.

2. Działanie uczestników, których celem jest porozumienie bez wymuszania zachowania.

3. Sąd, którego wartość dodana mierzona jest udziałem porozumień bez wydawania wyroków w ogólnej ilości spraw zgłoszonych do rozpoznania.

4. Negocjowanie standardowego porozumienia aż do osiągnięcia rezultatu zamierzonego jako cel zespołu działającego w sprawie.

1 - Admin / 2022-03-18 / Wpisany tekst będzie publikowany.